MENU
 
Wszystkie kategorie IO Tarczyca PCOS Poporodowe Zapalenie Tarczycy Lifestyle

Stosowanie morwy białej w insulinooporności

Często spotykam się z opinią pacjentów, że jeśli preparat jest bez recepty to nie będzie przynosił żadnych niekorzystnych działań. Nie wchodzi w interakcje, nie można go przedawkować i jest dobry dla wszystkich.

Podobnie z ziołami – gdzie pacjenci uważają, że wywołują tylko pozytywne, prozdrowotne efekty. Dobrym przykładem do weryfikacji takiego poglądu jest Morwa biała i jej zastosowanie w insulinooporności.

Czym jest insulinooporność?

Narastającą insulinooporność uważa się obecnie za podstawowy czynnik rozwoju cukrzycy typu 2 [1].Zauważono, że obniżenie wrażliwości na insulinę występuje aż 10 lat przed ujawnieniem się cukrzycy typu 2 (stąd jest czas na zmianę diety, stylu życia i ewentualne wprowadzenie farmakoterapii) [3].

Najczęściej w kontekście chorób pojawiających się na skutek nieleczonej insulinooporności wymienia się:
Zespół metaboliczny
Cukrzyca typu 2
Choroby układu sercowo – naczyniowego
Niealkoholowe stłuszczenie wątroby
Obturacyjne bezdech senny
Zespół policystycznych jajników [2]

Uważa się, że poprawa insulinowrażliwości we wczesnych etapach zaburzeń gospodarki węglowodanowej może mieć istotny wpływ zarówno na funkcjonowanie organizmu, jak i na obniżenie ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2 [5].

Czym jest Morwa biała?

Morwa biała jest rośliną leczniczą skutecznie wykorzystywaną zwłaszcza w medycynie Dalekiego Wschodu w przypadku zakażeń bakteryjnych czy cukrzycy [16]. Przypisuje się jej działanie przeciwcukrzycowe, a ponadto przeciwzapalne, moczopędne i wykrztuśne [6,7].

O której części rośliny mowa?

Surowcem są liście Morwy białej (wbrew zdjęciu wyżej – było tak piękne że musiałam go użyć <3) oraz napary i odwary z niej przygotowywane.

Morwa biała a glikemia

U chorych z cukrzycą typu 2 stosowanie naparów z liści morwy białej wiąże się z istotnie niższym poposiłkowym stężeniem glukozy we krwi w porównaniu z grupą kontrolną [8]. Dowiedziono, że za ich hipoglikemizujące właściwości odpowiadają m.in. zawarte w liściach związki 1-deoksynojirimycyna (DNJ) i jego pochodne, które zmniejszają aktywność α-glukozydazy [8,9].

Wykazuje więc działanie analogiczne jak akarboza – lek przeciwcukrzycowy, który łącząc się z enzymem alfa-glukozydazą uniemożliwia jego działanie w jelitach, hamując tym samym rozpad wielocukrów do monosacharydów i upośledzając ich wchłanianie. To z kolei zmniejsza i spowalnia wzrost stężenia glukozy we krwi, szczególnie po posiłku [10].

W badaniach na zwierzętach wykazano, że podawanie ekstraktu z liści morwy białej szczurom z cukrzycą indukowaną streptozotocyną po sześciu tygodniach eksperymentu spowodowało istotne obniżenie stężenia glukozy w odniesieniu do grupy kontrolnej. Potwierdziło także jej działanie antyoksydacyjne i antyglikacyjne [11].

Morwa biała a inuslinooproność

Analogiczne badanie wpływu ekstraktu morwy białej na indukowaną streptozocyną cukrzycę potwierdziło jego zdolność obniżania poziomu glukozy w surowicy krwi aż o 41%, zauważono jednak, że równocześnie ekstrakt ten znacząco, bo aż o 44% zwiększał poziom insuliny we krwi [12].Do podobnych wniosków doszedł Salemi i in. w publikacji z 2016 roku. Jednoznacznie potwierdzono w niej korzystny wpływ stosowania liści Morwy białej na poprawę glikemii, parametrów wątrobowych (ALAT, ASPAT) ale równocześnie podkreślono znaczący wzrost poziomu insuliny [17].

W opozycji pozostają Jiao i wsp. oraz Yan i wsp. Według których poprawiała ona całościowo profil glikemiczny wpływając korzystnie zarówno na poziomy glukozy, jak i samej insuliny [13,14]. Skolei Kim i wsp. podjęli próbę zastosowania wodnego ekstraktu z liści morwy białej w połączeniu z korzeniem żeń-szenia i wodnym ekstraktem z liści banaba w proporcji 1:1:1, w dawce 6 g dziennie przez 6 miesięcy. Po upływie 6 miesięcy nie zaobserwowano jednak poprawy w zakresie parametrów glikemicznych.

Co ważne autorzy badania zwrócili uwagę, że poziom glukozy na czczo nie jest właściwym wskaźnikiem poziomu insulinowrażliwości. U pacjentów stosujących mieszaninę roślinną zaobserwowano natomiast istotne obniżenie stężenia markerów stanu zapalnego takich jak ICAM-1 (cząsteczka adhezji międzykomórkowej 1), VCAM-a (cząsteczka adhezyjna komórek śródbłonka) i ox-LDL (utlenione LDL) [16].

Do meritum

Nie da się odmówić Morwie białej licznych, udowodnionych naukowo właściwości prozdrowotnych. Chociaż publikacje dotyczące jej wpływu na poziom insuliny pozostają niejednokrotnie w sprzeczności – znakomita większość mówi jednoznacznie o znaczącym, niekorzystnym wpływie na poziom insuliny. Stąd też zastosowanie preparatów z Morwą białą u pacjentów z insulinoopornością może przynieść znacznie więcej problemów niż korzyści.

Doktor Hashi

Źródła: